.ღ♥.ღ lovely girls.ღ♥.ღ

طعم لحظه ...

lovelygirls — Mon, 14 Dec 2009 21:05:56 GMT

فقط در ادامه ی مطلب ....

آزادی ....

lovelygirls — Sat, 12 Dec 2009 13:11:18 GMT

امروز داشتم به مطالب پست های قبلیم فکر میکردم ... دیدین هر از چند گاهی به دفتر خاطرات کودکیتون سر میزنید غیر از اون خاطرات یه عالمه خنده هم میاد سراغتون که بعدش میگه :: چقدر بچه بودمااااا چه دنیای کوچکی داشتم ، چه افکار و دید ساده لوحانه و احمقانه ای داشتم ....

منم شدم مثل اون وقتا خدارو شکر میکنم که من توی این مسئله زود بزرگ شدم و زود خودم رو نباختم .... چشمام رو باز کردم به واقعیت ها ،به اینکه دنیای من توش این چیزا نبود ،دنیای من قشنگ تر از اون چیزیه که یه آدم بی ارزش بخواد اون رو خراب کنه ....

راجع به این موضوع خیلی فکر کردم ،لازم بود .... انتخاب درست تصمیم قطعی گرفتن برای ادامه زندگی لازم بود

باید خودم رو ثابت کنم

باید ثابت کنم که من زندم چون هدف های بزرگی توی زندگیم دارم ... من بزرگم چون دیگه به چیزای بزرگتر فکر میکنم ... اینا چیزایی که خودم بهش رسیدم ... این فرصت رو داشتن که به همه ی این چیزا فکر کنم و بهشون اهمیت بدم و توی ذهنم پر رنگشون کنم و چیزای کم ارزش رو هر روز کم رنگتر کنم .... DR.Alavi جدا ازتون ممنونم که آرزوها و هدف های کم رنگ شدم رو برام پرنگ کردین ....

***************************************************************************************

پ.و : دیروز فرانک دنبال یه تفنگ و یه پاک کن میگشت ...

تا همه ی اونایی که بهش بد کردن رو با تفنگ بکشه و بعد همه ی چیزایی که تا حالا بهش گذشته رو با پاکن از ذهنش پاک کنه ... احساس کردم منم به یه پاکن احتیاج دارم اما به تفنگ نه ... چون من اعتقاد دارم زمان خودش هر کسی رو به سزای عملش میرسونه باید صبر کرد ،زمان بهترین تفنگ زندگیست

نشه باورت یه وقتی که دوستت ندارم اینو به خدا گفتم به سختی...

lovelygirls — Thu, 10 Dec 2009 20:14:18 GMT

به همین سادگی رفتی

بی خدا حافظ عزیزم

سهم تو شد روز تازه

سهم من اشک که بریزم

به همین سادگی کم شد

عمر گل بوته تو دستم

گله از تو نیست میدونم

خودم اینو از تو خواستم

به جون ستاره هامون

تو عزیزتر از چشمامی

هرجا هستی خوب و خوش باش

تا عبد بغض صدامی

تورو محض لحظه هامون

نشه باورت یه وقتی

که دوستت ندارم اینو

به خدا گفتم به سختی

من اگه دوستت نداشتم

پای غم هات نمیموندم

واست این همه ترانه

از ته دل نمیخوندم

اگه گفتم برو خوبم

واسه این بود که میدیدم

داری آب میشی میمیری

اینو از همه شنیدم

دارم از دوریت میمیرم

تا کنار من نسوزی

از دلم نمیری عمرم

نفسامی که هنوزی

تو محض خیره هامون

که نفس ،نفس خدا شد

از همون لحظه که رفتی

روحم از تنم جدا شد

تو که تنها نمیمونی

من تنها رو دعا کن

خاطراتم و نگه دار

اما دستامو رها کن

دست تو اول عشقه

بسپارش به آخرین مرد

مردی که پشت یه دیوار

واسه چشمات گریه میکرد...

تقدیرنامه ی کوچولو از دوست گلم نیلوفر ...

lovelygirls — Tue, 08 Dec 2009 20:43:18 GMT

سلام دوستای خوبم ....

اومدم از زحمات یکی از دوستای بسیار گلم تشکر کنم ... توی این ۵سال هم خیلی زحمت کشید و هم خیلی کمکم کرد توی وبلاگ نویسی و همیشه و همه جا با من بود .....

نیلوفر عزیزم خیلی دوستت دارم اینو قلبا دارم بهت میگم .... تو یکی از بهترین دوستای توی زندگیم بودی و هستی

واقعا دلم برات تنگ شده خیلی دلم میخواست توی همه ی این سالها بازم ببینمت و بازم مثل قدیم همه دور هم جمع بشیم و با هم شاد و خوشحال باشیم .... شاید باورت نشه اما از دلتنگی برای تو و اون روزامون اشک توی چشمام جمع شده ...

خیلی وقته که دیگه میخوام با خودم تنها باشم حتی توی وبلاگ نویسی .... اما بهت قول میدم وقتی اوضاعم بهتر بشه بازم تو اینجا کنارم خواهی بود تو یه عضو مهم این جا هستی و سهم تو کمتر از من نیست ... من به تو خیلی افتخار میکنم بهترینم به خاطر تمام مطالب قشنگت .... دوستتت دارم نیلوفر عزیزم

پ.و : برای بدست آوردن چیزی که تا حالا نداشتی باید کاری کنی که تا حالا نکردی ...

پ.و :چیزی که این روزا خیلی از دهن اینو اون میشنوم (افسرگی مزمن )

مهشید....

چقدر شکستن غرورت بخاطر احساست سخته....

lovelygirls — Thu, 03 Dec 2009 23:26:18 GMT

سلام دوستای گلم ...

میخوام یه چیزی رو اینجا بنویسم و دیگه برای همیشه فراموشش کنم ...

نمیخوام وبلاگم خیلی شخصی بشه اما بعد از۷ سال وبلاگ نویسی یه کوچولو حق دارم یه مدتش رو واسه دلم بنویسم...

هیچ کسی از حرفام سردر نمیاره حتی میتونی نخونیشون اما میخوام ثبت بشه....

:::خاطرات مرده ی من ::::

امروز :: سه شنبه مورخ ۱۰/۰۹/۸۸ تقریبا از ۲ شب گذشته

صورتم خیس بود از اشک .... دلم پر از دلتنگی

نگاهم به سقف

یه بغض نیمه شکسته توی گلوم که داشت خفه م میکرد

پر از حرف بودم اما صدایی نداشتم

پر از دلیل بودم و توانی واسه گفتنش نداشتم

یه سر درد عجیبی داشتم و

دستای قدرتمندی که توانایی هر کاری داشتن

یه مغز که یه عالمه فکرای پلید داشت مثل نوار دورش میچرخد

یه نگاه خیس

دوتا چشمی که به اندازه ی هر لحظه ای که دیده بود فقط ازش اشک میومد

دیگه بغضی نمونده بود

فقط اشک

حس دستای گرمی که همه ی وجودش رو گرم میکرد اشکاش رو زیاد میکرد

اون حسادت زنانه که توی قلبش بود سردردش رو زیاد میکرد

تنها چیزی که آرومم کرد دلیل بود

به دلیل بی احترامی رفتی و میرم

میدونی جز این کاری ازم بر نمی اومد

اون حرفا میتونست دلیل خوبی باشه برای رفتن

یه کاری کردم که دیگه هیچ کسی روی برگشت نداشته باشه

تمومش کردم

خودت خواسته بودی دلیل بسازم و منم ساختمش

همه چیز گفتم اما نگفتم متنفرم

همه پل ها مو خراب کردم ... شخصیتم رو زیر سوال بردم .... و ... که تو بری با خیال راحت

این واسه هر دومون بهتر بود

حالا برو به آرزو هات برس شایدم رفتی که به آرزو برسی .... یک ماه فرصت خواستی و منم فرصت دادم اما تو ....

راست میگن که میگن ::

وقتی که میره مثل این میمونه که با ماشین له ت میکنه و میره وقتی بهش فرصت میدی مثل این میمونه

که به بار دیگه بهش فرصت دادی که این بار دنده عقب برگرده و هر چیزی که خورد نکرده خورد کنه بره ....

***************************************************************

میدونید این دنیا دنیایی نیست که بتونی توش با صداقت زندگی کنی

دنیایی نیست که بخوایی واقعی باشی

باید دروغ بگی

باید دو رو باشی

باید پرو و دریده باشی

وقتی پاک باشی ... رو راست باشی و با صداقت پیش بری خیانت نکنی...

از خیلی چیزات بگذری زیادی مایه بزاری در عوضش طرفت بگه ::

من بهت انرژی دادم و خندودمت (انگار با بیمار روانی و افسرده سر میکرده )

همیشه باید خورد بشی و بشکنی

این شده قانون زندگی ما

باید یه فکری کرد

یا خائن شد و سر بلند یا صادق شد و دل شکسته

مادر فرانک همیشه میگه :: ظالم همیشه سالمه

چقدر این حرفش رو دوست دارم

این ماجرا دیگه همین جا برای همیشه بسته شد ...

دیگه نگاها .... رقصیدنا ... بازی کردنا ... شوخی کردنا ....

قصه گفتنا .... دیدن ها ...قدم زدن ها ...

مسیج های عاشقونه .... این که بگی من خیلی خوش شانسم که تو رو دارم ...

این که بگی تا همیشه باهات میمونم ...

این که بگی دوستت دارم ...

این که من قهر کنم و آشتی کنم ...

عصبانی بشم ... حساس باشم ...

دزدکی گوشیتو چک کنم ... دعوا کنم ....

از همکلاسیات بدم بیاد ....

تو دزدکی گوشیمو چک کنی ...

چیزی پیدا نکنی ...

یه کارت کوچولو توی کیفت بذارم و تو پیداش کنی ...

شعر خوندن ها ....

لحظه های با هم بودن ..

حس عجیب دوست داشتن....

باور کردن تمام دروغ هایی که میدونستم دروغه و به رو نیاووردم...

حرفات .....

همه شون گذشتن و دیگه نمیخوام برگردن

فرستاده شدی تو قسمت خاطرات کهنه ی ذهنم....

اونایی که دیگه نمیخوام مرورشون کنم

حالا دیگه تو برو به سلامت

****************************************************************

زندگی بهتر از اینا باید بشه ... میشه ... صبر داشته باش ;)

lovelygirls — Mon, 30 Nov 2009 20:56:18 GMT

میخوام بگم ::

شعله زد عشق و من از نو .... نو شدم

پرشدم از عشق تو مملوو شدم

میخوام همه چیز رو به همون قشنگی که هست ببینم ....

یه خبر خوب دارم کی میخوااااد بهش بگگگگگگگگگممممم؟؟؟؟!!!!!!!!

دوستون دارم .... شماها همه تون خوبید

مهشید خانوم...

یادت باشه یادم میمونه .....

lovelygirls — Wed, 18 Nov 2009 20:19:18 GMT

توی وبلاگ یکی خوندم که نوشته بود::

یادمون باشه هیچ وقت دور یه برکه ی شور چیزی جمع نمیشه!!!

یا هیچ وقت تو شوره زار گیاهی رشد نمیکنه!!!

توی وبلاگش خواسته بود که نقدش کنیم

ازش دعوت کردم بیاد اینجا و نقد من رو راجع به خودش بخونه ::

میدونی یاد عشقت افتادم چیزی که ادعا میشد پاکه .... یاد اون حرفای قشنگی که میزدی ... حرفایی که توش حتی به ذهن کسی خطور نمیکرد دروغ باشه....

یاد احساست افتادم

حرفایی که خیلی راحت با احساس هر دختری ساده ای بازیه قشنگی رو به نمایش میذاره

قشنگ گفته هر کی این جمله رو ازش نوشتی...

شده حکایت اون دختر که احساسش

از شور به در شد و در عوضش کنار برکه ی قشنگت تو هیچ گلی حتی کاکتوسم رشد نکرد چه برسه به ارکیده و ....

تو دلش چی گذاشتی؟!!! جز یه مشت احساس خشم و گناه!!!

و جالب تراز اون میگی دل اون کوچیکه و تو دلت دریایی!

این بی انصافی نیست؟؟!!!!

*********************************

این حرفت هم جالب بود ::

قدم اول برای داشتن زندگی خوب اینه:

سعی کنین از خودتون یه خورده مایه بزارین....

بهتر میبینم که راجع بهش حرفی نزنم ...چون خودت میدونی کی از دل و جون مایه گذاشته بود.....

اما در مورد نقابی که گفتی تو پست بعدیت که صبح به صبح مردم میزنن!!!

خیلی کار خوبی میکنی اگه داری سعی میکنی که دیگه مثل اونا نباشی

البته باید بگم اون دختر نقابی نزد ....

دروغی نگفت ...

گناهی نکرد....

بازم همه یکیشون تو بهش تهمت زدین و دلش رو شکستین و بی دلیل و بی تفاوت ازش گذشتین و رفتین ...

نتیجه اش واسه اون شد که بشه یه آدمه کینه ای و دل سنگ که مجبوره یه روزی مثل بقیه صبح به صبح نقاب بزنه و بره بیرون ...

واسه همیناس که حاضر نیست تو رو بیگناه ببینه و خدا رو بی انصاف....

من از طرف اون بهت میگم دوست داشتن یه نگاه ساده نیست بر خلاف ظاهرش یه جمله کوتاه نیست یه خاطره نیست یه زنگ تفریح نیست که تو بخوای هر ساعتش رو با یکی شریک بشی و بری....

دوست داشتن یعنی موندن

یعنی بودن

یعنی از خود گذشتن و به تو رسیدن

******************

همین......

**** مهشید****

خاطره ی امروز .....

lovelygirls — Sun, 08 Nov 2009 20:13:18 GMT

عشق تو مانند آتش در وجودم شعله کرد

شعله ی عشقت منو کشت و دوباره زنده کرد

***********

(امروز برای همیشه توی ذهنم میمونه خواستم اینجا هم ثبتش کنم )

دلم گرفته ...

مهشید.....

سوال های بی جواب....

lovelygirls — Tue, 27 Oct 2009 20:47:07 GMT

سلام بخونید چندتا سوال بی جواب !!!!

چرا میگن طرف مثل بچه خوابش برده در حالیکه بچه ها هر دو ساعت یک بار از خواب بیدار می شن و گریه می کنن؟

چرا وقتی باطری کنترل تلویزیون تموم می شه دکمه های اونو محکمتر فشار میدیم؟

چرا برای انجام مجازات اعدام با تزریق آمپول سمی، از سرنگ استریل استفاده می کنن؟

چرا تارزان ریش و سیبیل نداره؟

آیا میشه زیر آب گریه کرد؟

چطور ممکنه که انسان اول به فضا سفر کرد و بعدا به فکرش رسید که زیر چمدون چرخ بذاره؟

چرا مردم وقتی می خوان بپرسن ساعت چنده به مچ دستشون اشاره می کنن ولی وقتی می خوان بپرسن دستشویی کجاست به پشتشون اشاره نمی کنن؟

چرا گوفی روی دو پا راه میره ولی پلوتو روی چهار دست و پا، مگه هردوشون سگ نیستن؟

اگر روغن ذرت از ذرت تهیه میشه و روغن سبزیجات از سبزیجات، پس روغن بچه از چی تهیه می شه؟

تا حالا توجه کردید که اگر در صورت سگ ها فوت کنید دیوونه می شن ولی اگر با ماشین بیرون برن دوست دارن سرشونو از پنجره بیارن بیرون؟

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

موفق باشید مهشید...

یک قدم تا رویاهایتان...

lovelygirls — Mon, 19 Oct 2009 20:34:01 GMT

حتما تا حالا برات پیش اومده که چیزی رو از ته دلت و با تمام وجودت بخوای. آرزویی که ذره ذره وجودت نیاز به داشتنشو فریاد می زنه. همون آرزویی که دلت به خاطرش می تپه . به امید رسیدن بهش نفس می کشی , تو رویاهات همیشه دنبالشی. همون که دلیل زنده موندنته . همون رویایی که بزرگترین امیته . قشنگترین رویا ی تو رویای سوگلی تو بالاترین امیدت واسه زنده موندن بالاترین دلیلت واسه تلاش کردن. همون چیزی که اگه بدونی یک ساعت از عمرت مونده , تموم آرزوت اونه که بهش برسی .
خواستنی از جنس آتش اشتیاق , سوزان و ملتهب , مثه نیاز یه ماهی به آب برای حیات. عین نیاز زندگی به امید برای نبریدن و تلاش.حسی که تو رو به ادامه دعوت می کنه , تشویقت می کنه و بهت انرژی می ده. چیزی که برای خواستنش تردید نداری , اون طور می خواهی که نرسیدن بهش برات زجره , رنجه , عذابه, و رسیدن بهش واست بالاترین شوق و لذتی که می تونی تصور کنی. هر چیز نهایی داره , بهای خواسته تو چقدره؟ چه بهایی داره. بهای خواسته تو چقدره؟ چه بهایی واسه دریافت خواسته ات بپردازی ؟ از چه چیزارزشمند و عزیزی واسه رسیدن بهش می گذری و مایه می ذاری؟واسه رسیدن به همو ن رویای شیرینی که نمی تونی فراموشش کنی , نمی تونی جاشو با هیچی پر کنی . اون چیز مقدس و عزیزی که قلب و روح و جسم و تموم وجودت خواهش رسیدن به اون خواسته است. چند بار ناخواسته تو محاصره ابرهای تیره تردید و نا امیدی صدای تو گوشت زمزمه کرده , افسوس ,حیف که نمی شه , کاش ممکن بود, اما ممکن نیست. همون صدایی که گاهی جرات تلاش و تجربه ثمره تلاشتو ازت می گیره.و یه روز ممکنه به خودت بگی و ببینی , تحت تاثیر اون صداها نا خوانده , تو از یاد بردی . خواستنی که از عمق وجود باشه , نتونستن و نشدن سرش نمی شه , مگه بچگی هاتو از یاد بردی, که وقتی یه عروسک یا یه ماشین پشت ویترین اسباب بازی فروشی چشمتو می گرفت هیچ منطقی پاهای معصومت واسه گذشتن از اون خواسته مردد نمی کرد.
تو اون عروسک یا ماشین رو می خواستی , اون طور می خواستی که هیچ منصرف نمی شدی. اون طور پاش وامی ستادی که صاحب اول و آخرش فقط خودت بودی!
چطوری اون لحظه نمی شه و نمی تونم و حالا بعدا پدر و مادرت رو نمی فهمی و قبول نمی کردی؟
اون طور اونو نی خواستی که نشدن برات بی معنی بود. تکان نخوردن و سفت و سخت استادن و پافشاریت جلوی اون اسباب بازی تا لحظه که بهش برسی رو از یاد بردی؟چطوری یادت رفته خواستن, نتوانستن رو نی پذیره, اشتیاق رسیدن به یه آرزوی قلبی نتونستن و نشدنو نمی فهمه , خواستن فقط یه معنی داره اونم توانستنه؟!!چطور شد که امروز ما بدون این که متوجه بشویم. نخواستن رو با نتوانستن عوضی گرفتیم؟ چون به درستی پی نبردیم اون جا که نتوانستیم به سبب این بود که واقعا نخواسته بودیم. اگر فقط بخوای و باور کنی که بهش می رسی کل قانونمندی های کائنات همسو با تو می شه.خواستن به تو نیرو و انرژی می ده که تموم درهای بسته رو به روت باز می کنه و تو رو با تلاشی تجهیز می کنه که با قدرتی عظیم فقط رو یه نقطه متمرکز شده که بی شک تو رو به کامیابی می رسونه مهم ایمان و اعتقادت به خواستته , خواستن رویایی که فکر رسیدن بهش , عشق و تقلا و تلاش رو در تو زنده و صد برابر می کنه همون که تو رو مشتاق تلاش می کنه.
اگه چیزی که تو رو به تلاش کردن تشویق می کنه همون شعله داغ اشتیاقه , دیگه هیچ مانعی تو رو نمیترسونه , هیچ نگرانی دلت رو نی لرزونه , همه خواسته هات توی یه هدف جمع می شه او هدف اولویت اول و شماره یکی که همه چیز تابع اونه. و اگه چیزی هست که این جور می خوایش و این قدر برات عزیزه هیچی مانع رسیدنت به اون نمی شه.هیچ قدرتی تاب ایستادن مقابل خواسته قلبی تورو نداره. اگه عشقت به آرزو و هدفت در اون حد متعالی و بالای خودشه , اگه آرزوی رسیدن به خواسته ات اون طور تو رو بی تاب و بی قرار می کنه که شب و روز بهش فکر می کنی , از همین حالا تو رو می بینم که به خواسته ات رسیدی و اگه بهش نرسی مقصر فقط خودتی.هر چه خواسته تو متعالی و بزرگ تر باشه باید بهای بیشتری روی براش بپردازی پس اگه به خواسته ات نرسیدی یا اون قدر برات ارزش نداشت و نمی خواستیش که همپای بهاش براش خرج کنی و سختی و رنجش را واسه رسیدن به گنجش به جون بخری یا تو روزمرگی و بطالت زیر خروارها یاس و ترس دفنش کردی و واسه تبرئه خودت وقتی یادش افتادی فقط سری از افسوس تکان دادی و گفتی افسوس که رویای من شدنی نبود. یادت باشه هیچ قدرتی غیر از خودت نمی تونه مانع رسیدن به خواسته هات بشود. وقتی با بی رحمی به نا امیدی و یاس اجازه می دی رویا تو را ازت بدزده و با خودش ببره وقتی خودت واسه دفاع از رویات جلوی ترس هات نمی استی از کی توقع داری برات این کار رو بکنه ؟ وقتی اون خواسته برات اون قدر ارزشمند نبوده که بهای لازم رو بپردازی چطوری توقع داری اونو به رایگان و به سادگی به دست بیاری و به سادگی طعم شیرین رسیدن به آرزوی قلبیتو بچشی؟
و چه غم انگیز است کهیه عمر فقط به خاطر ترس تو زندگی در جا بزنی که اصلا دوستش نداری , اون زندگی ای که با روحیات و خواسته ات تو هیچ تناسبی ندارد و فقط به خاطر این که جسارت ترکشو نداری به خاطر این که جسارت کنار گذاشتن ترستو از یاد بردی و به طعم تلخ اشتباه عادت کردی تحملش می کنی.کی یادت داد معنی زندگی محدود به تکرار عادت هاست؟ اخرش چی؟ جاذبه این تکرارهای بی اراده حداکثر تا چند سال دیگه دوام دارد؟ بالاخره تاریخ انقضا اونم می رسه؟ گاهی به سبب ترسی که بهش چسبیدیم حتی متوجخ نیستیم ترس از یه اتفاق ممکنه خیلی وحشتناک و زجر اور رخداد اون اتفاق باشه و مثه یه عمر تحمل رنج واقعی به خاطر ترس از رنج احتمالی اینده کسی چه می دونه اگه با تموم وجودت برای رسیدن به رویات تلاش کنی چی پیش می آید؟ یه نگاه به دیروزت بنداز, اگر راضیت کرد جا پای دیروزت بذار اگه غمگینت کرد , اگه اون قدر رنجت می ده که حتی دلت نمی خواد به مرورش برپردی دیگه اشتباه دیروز رو تکرار نکن.
اگه دیروز و امروز و فردات تو سیاهی و غم و غصه مثل همن , کوتهی از خودته که هنوز به خودت نیومدی و هوشیار نشدی و نخواستی و فقط نخواستی تا بتونی به بهترین ع تغییرش بدی زندگی بی لطفی که فقط از سر عادت به تکرارش ادامه مشغولی ارزش زندگی کردن داره؟تنها فاصله تو با بزرگ ترین رویا ها و عزیزترین آرزوها ت فقط خواست و اراده خودته! چ.ن خواسته عمیق و قلبی تو به پشتوانه بیشترین تلاشت عامل شکوهمندترین تغییرات مثبت زندگیته تا کی نرسیدن به آرزو های قشنگتو گردن نتونستنی ها می ندازی ؟ کافیه با خودت روراست باشی کلاهتو قاضی کنی ببینی نخواستی یا نتونستی

مهسید......